Silke is inmiddels 15 weken oud…en al een hele hond. Of ja, het blijft een Corgi! Het puppy-achtige is er al een eindje vanaf. En wat overblijft, is een ultra-eigenwijze tante met een blauw oog, grijze sproeten en een flapoor! Übercute!!!

Gisteren voor de derde keer met haar naar puppytraining geweest. Wat hebben de spelende dames geleerd? Dat Silke best voor haar eigen maaltje kan zorgen. Nee, geen zorgen. Ze heeft geen schattige konijntjes te pakken gekregen, maar hun keutels des te meer. Wat moet dat lekker zijn! Mijn beloningskoekjes waren maar amper interessanter en och, om het vrouwtje een plezier te doen, deed ze daar dan af en toe toch eens een trucje voor. Maar wat is het lastig met zo’n lage hond om te zien of ze wat van de grond pakt! Enne…waar je niet bij nadenkt als je een Corgi aanschaft, is je rug. Veel oefeningen leer je ze aan door met een koekje voor de neus te lopen. Bukken dus…en de dag erna een stijve rug hebben!!! hehe.

Na de training had ze nog zeeën van energie over. Dat moest er maar even vanaf gelopen worden in het bos…en wat vindt ze dat fijn! Ben je klaar voor een cuteness attack? Ik hoop het wel, want hier komt er eentje:

Zoals ik al zei: schattig, schattig, scheetig!

Enne, bovendien blijkt ze multifunctioneel. Want een papierversnipperaar hebben we hier niet meer nodig. We geven alle vertrouwelijke documentenvoortaan aan Silke. Zij maakt ze op zeer efficiënte wijze wel even weg! (En dan mogen wij niet lachen! Foei! 😉