Toen ik vanmorgen ziek en snotterend boven mijn dagboek zat, zag ik hoe voor mijn ogen een vlinder werd gevangen door een kruisspin. De vlinder probeerde zich met alle macht uit zijn web los te vechten en fladderde wild, maar vergeefs. Ik ben nog naar buiten gegaan om hem te redden. Maar toen ik hem uit het web had bevrijd, zag ik dat de spin aan de vlinder vast zat, met zijn giftanden diep in de rug van de vlinder. Het zou nog maar een kwestie van tijd zijn. Ik kon niets meer doen.

I was hanging over my Art Journal ill and snutty, when I saw how a butterfly was caught in a cross spider’s web right before my eyes. The butterfly tried to fight itself loose, but it was in vain. I even went outside and tried to save the beautiful creature. But once I had it loose from the web, I saw the spider was clutched to the butterfly, its poisonous fangs deep into the back of the butterfly. It would only be a matter of time. I could not save the butterfly.

Dat speet me. En riep tegelijkertijd een vraag in me op. Moest ik nu droevig zijn voor de mooie vlinder die me met haar vleugels kan betoveren? Of moest ik blij zijn voor de spin die me zo ijverig van vele lastige muggen bevrijdt? Een mooi ethisch thema voor in mijn dagboek. Ik nam foto’s van de spin in haar keuken, die haar prooi nog levend en wel inpakte voor het diner. Foto’s die  ik kan gebruiken als basis voor een dagboekpagina.

I very much regretted that. But at the same time I  was startled by an ethical problem. Should I be sad over a dying butterfly that could enchant me with her beautiful wings? Or should I be glad for the spider that gets rid of many mosquitoes for me? An ethical problem that makes a great theme for my Art Journal. I took photographs of the spider in her kitchen, wrapping her prey alive and well, for dinner. I can use these photographs as a basis for a journal page.