Deze keer heb ik voor Illustration Friday eens niet een illustratie gemaakt die op het eerste oog gelijk met het thema van de week “Magnify” te maken heeft. Deze keer heb ik – zoals ik vaak zag gebeuren bij anderen – een tekening gekozen die indirect aan het thema linkt.

Teruggekomen van vakantie kroop ik terug achter mijn Kunstzinnig Dagboek. Ha! Lekker! Eindelijk aan de slag! Althans, dat dacht ik. Maar eenmaal geïnstalleerd boven mijn dagboek, kwam er niets. Geen ideeën, geen inspiratie…helemaal niets. Ik ben erg slecht in het onthouden van quotes, maar een tijdje geleden vertelde Sally Mann in documentaire dat zij een bekende quote kende van een beroemd schrijver die zei dat wanneer je kunstzinnig werkt en je even helemaal leegt bent, je gewoon iets kleins moet doen. Eén streek van je penseel…één woord schrijven…

Enfin, met die wijsheid in mijn hoofd pakte ik mijn palet waar ik een goedkope set tubes aquarelverf (Marie’s aquarel) in had uitgeknepen en had latenopdrogen, streek mijn penseel erin en zette een bruine streek op mijn papier. En nog één en nóg één.Er groeide, streek voor streek, zonder vooropgezet plan een uil op mijn papier. En toen de eerste laag droog was, volgde er een tweede laag en een derde. Hoewel deze pagina in mijn dagboek geen groot verhaal vertelt, niet van hoogstaande kunstzinnigheid getuigt en geen diepe boodschap bevat, is het een uitvergroting van die ene wijsheid. Als je je leeg en inspiratieloos voelt, begin dan gewoon ergens. De rest volgt vanzelf. Zo lang je maar één streek tegelijk blijft zetten, één woord tegelijk blijft schrijven.

Vandaar dat mijn uil best in het thema “Magnify” past!

Hoe dat zit met goedkope uitgeknepen verf?

Nou, een heel banaal verhaal, eigenlijk. Tot voor kort spoelde ik altijd mijn paletten af onder de kraan of poetste de verf weg met keukenpapier. En aangezien ik niet heel erg goed ben in het schatten van hoeveelheden, verdween er zo een boel verf. Toen ik alsmaar duurdere verf ging gebruiken, begon ik te beseffen dat het eigenlijk een domme verkwisting was en ineens viel het me op dat anderen gewoon van “vuile” paletten werkten. Sterker nog, ze gebruikten opgedroogde eerdere mengingen van kleuren opnieuw! Sommigen knepen een hoeveelheid verf uit hun tubes en lieten die opdrogen zodat ze die als een soort van napje konden gebruiken. Sjee, Eureka! Waarom was ik daar niet zelf op gekomen? Ik dacht: “Eerst maar eens proberen met goedkope verf.” Dus ik heb op een middag 12 tubes goedkope verf (Xenos of Action) zitten uitknijpen. Het heeft 3 weken moeten drogen, maar nu heb ik een extra doos verf.En ik poets mijn paletten niet meer af! Ik gebruik álles…de smerige bruin-grijze mengingen blijken geweldig voor schaduw!

De Marie’s verf is goedkoop en eerlijk gezegd waardeloos. Hij verft lekker en geeft best goed kleur af. Dat valt zeker niet tegen. Máár! Het is zo lichtecht als een vel ouderwets fotopapier! De kleuren veranderen al heel gauw onder invloed van licht; ze worden vaal en meelachtig. Alsof er een soort van mist over je tekening ligt. En zelfs in mijn dagboek zie ik de uil nu na een paar dagen al wat naar het grijs kleuren. Ik raad hem je dus zeker niet aan voor serieus werk. Maar om zo eens iets uit te proberen of wat aan te klooien, is het een onmisbaar en goedkoop alternatief!