Soms wil het gewoon niet lukken. Je hebt een beeld in je hoofd van die ene pagina die je gaat maken. Noest ga je aan het werk en wanneer je de pagina van een eindje bekijkt, zie je ineens dat deze pagina het niet gaat worden. Vlekken, foutjes, lelijke kleuren, zwakke compositie, kleuren die anders opgedroogd zijn dan je wilde, een plaatje dat in je hoofd mooier scheen dan op papier, dingen die scheef zitten, lijm die opgebobbeld is… Afijn, ik kan een hele waslijst aan irritaties opsommen, maar je snapt wat ik bedoel.

Sometimes it just doesn’t work. You have this page in your head that you want to make and you work hard to make it. Then, when you look at the page from a distance, you see that the page doesn’t work. Smudges, mistakes, ugly colours, weak composition, colours that dries up weakly, a page that looked better in your mind than on paper, images that are stuck in a weird angle, glue that causes bubbles on the paper…well, I guess you pretty much get the picture.

Als je bij mij een cursus of workshop volgt, krijg je in de eerste 10 minuten te horen dat mislukken niet bestaat. O, o, wat ben ik daar schijnheilig aan het preken. Want als er bij mij iets ‘mislukt’, reken maar dat ik daar dan net zo goed van baal! Ik mopper, brom en baal er wat op los, soms.

Those that take my classes, will be told within the first 10 minutes that a page cannot fail! Oh boy, am I being a preacher there! For if my pages fail, be sure to find me moping and grumpy!

Maar tóch! Wat ik bedoel te zeggen over het niet kunnen mislukken van een pagina, is dat een mislukte pagina op zich al een verhaal vertelt. Je leest erin af wat je zwakke plekken zijn (Waarom zou je alleen je sterke kanten laten zien? Je zwakke plekken mogen er ook zijn.) en op welke vlakken je nog iets kun leren. Of misschien is het aan je pagina te zien dat je even niet goed in je vel zit. Reken maar dat je dat over jaren nóg weet als je terug door je dagboek bladert. En op die manier vertelt de pagina én het verhaal dat je wílde vertellen én het verhaal dat je niet vertelde, maar dat is af te lezen uit de ‘mislukking’.

BUT! What I mean when I say a page can’t possibly fail, is that the failure in itself is telling a story. It points out weak spots (why only show areas in which you excel?) that could do with some further learning. Of maybe the page tells you that you’re not that fine and dandy at the moment. Even if you skim your diary in years from now, you will remember that. And in that way, a “failed” diary page tells you both the story you wanted to tell and the story you didn’t tell in so many words, but that shows through in your “failure”.

Zo’n mindere pagina (minder uit esthetisch oogpunt bekeken) is eigenlijk vooral een uitdaging om te leren accepteren. Om jezelf te accepteren. Nee, je bent niet perfect! En je dagboek al evenmin. Maar maakt die imperfectie je dagboek nu écht  minder waard? Of is die ene pagina een ijkpunt in jouw ontwikkeling en zie je het daarna steeds beter worden? En vertelt die pagina een heel belangrijk verhaal over jezelf tussen de regels door? Is die pagina dus eigelijk misschien een hele waardevolle in het proces dat jouw dagboek is?

A “lesser” page is above all a challenge: to learn to accept. To accept yourself. So, you’re not perfect. And neither is your journal. And so what? Does that imperfection seriously diminish the value of our journal? Of is that one “failed” page perhaps a very important beacon in your development and can you see yourself getting better from then on? And does that page perhaps tell a very important part of an important story about yourself between the lines? So is that page perhaps a very important page in the process that’s called your Art Journal?

Wat ik wil zeggen, is dat het geen kwaad kan om die ‘lelijke’ pagina toch te laten zitten. Niet te gaan scheuren, er geen gesso overheen te gooien en er niets overheen te plakken. Laat het eens even zo. Je kunt altijd nog tot vernietiging overgaan.

What I mean to say, is that it doesn’t hurt to keep that ‘ugly’ page intact for a bit. Don’t tear, don’t gesso all over it, don’t stick any images over it. Leave it as it is for the time being. You can always opt for destruction any time you like in the future.

Ik zal zelf het goede voorbeeld geven en jullie een pagina laten zien die bij mij niet wilde lukken gisteren. En waarom? Al sla je me dood! Ik zat in dezelfde flow als bij mijn eerste pagina van de dag, maar het gebeurde gewoon niet. Ik vind het een lelijke pagina kwa kleur en de stempels pakten ook al niet zo uit als ik had gehoopt. Ik vind de compositie bagger en…nou ja, de pagina mist gewoon vanalles. Lelijk en mislukt. Althans, dat vind ik! (Want, je zult zelf ook wel ervaren dat als jij een pagina zélf mislukt vindt, een ander hem prachtig kan vinden!)

I’ll set an example here and show you a page that just wouldn’t come together when I was working on it yesterday. Why? I don”t have a clue. I was in a flow…the same during which I made another (good) page. But this just wouldn’t work. I don’t like the colours in this page and the stamps didn’t work out as I had hoped they would. I think the composition sucks and the page just lacks spirit. Ugly and failed. Or, that’s what I think (believe it or not, but sometimes when you really detest your own work there will be people who love it).

Deze pagina blijft in mijn dagboek zitten; ik heb besloten dat hij nog niet ‘af’ is. Ik ga hier nog iets mee doen om te kijken of ik de pagina alsnog beter kan maken…en zo niet, dan is dit dus een belangrijke stap in mijn leerproces. Ofwel om te accepteren dat het soms gewoon niet werkt, mijn handen af te kloppen en door te gaan. Ofwel om te leren hoe ik iets kroms recht kan maken. Ik heb nú in elk geval al geleerd dat stempels niet altijd in mijn voordeel werken en dat ik eigenlijk liever zelf teken.

This page will remain sit in my journal. I have decided it’s not yet finished. I will try and see if I can add stuff to make the page better. And if not, it is an important step in my process of learning. Either to learn to accept that it just doesn’t work sometimes and to go ahead and start anew on a new page. Or to learn how to make something of ugly pages technically. What I have learned so far already is that I don’t think I’m the stamp kinda person and that  prefer making my own drawings!!!