Soms ga ik er echt voor zitten, voor mijn dagboek. Soms zit ik er en gebeurt er niets. Dan staart de lege bladzijde me opdringerig aan. “Of ik nog van plan was hem te vullen…”

Zuchtend en steunend pak ik dan een willekeurig stuk materiaal dat het dichtst bij me in de buurt ligt…en dan klieder ik. Vanochtend werden er twee katjes geboren in mijn dagboek…met de stabilo pen 68 en een penseel met water…

Meet Cutesy:

en Pukesy:

Ik heb het vermoeden dat ze een onbewuste uiting van het duiveltje en het engeltje op mijn schouders zijn. 😉